دلایل اصلی کم خونی چیست و چگونه درمان می شود؟

مجموعه: بیماری ها و راه درمان

درمان کم‌خونی‌های ناشی از کمبود آهن، اصلاح شیوه تغذیه است

یکی از بیماری‌های شایع عصر حاضر که اغلب ما اطلاعاتی درباره آن داریم و خودمان یا اطرافیانمان مدتی به آن مبتلا بوده‌ایم کم‌خونی است. ابتلا به کم‌خونی دلایل زیادی دارد اما یکی از آنها ریشه در تغذیه فرد دارد که می‌توان با رعایت تغذیه مناسب، از بروز آن جلوگیری کرد.

اما برای ابتلا نشدن به کم‌خونی چه باید کرد؟

چه وقت متوجه می‌شویم کم‌خون هستیم و در این صورت چه بایدبکنیم و به‌طور کلی بهترین راه‌های پیشگیری و درمان کم‌خونی چیست؟ در این خصوص با دکتر پیام فرحبخش گفت‌وگو کرده‌ایم که می‌تواند پاسخگوی سؤالات شما باشد.

زمانی که مبتلا به کم‌خونی می‌شویم گلبول‌های قرمز خون کم می‌شوند که این کاهش نیز چندحالت دارد: 

بزرگ‌شدن گلبول‌های قرمز: بعضی کم‌خونی‌ها به‌علت بزرگ‌تر‌بودن اندازه طبیعی گلبول‌های قرمز است. این کم‌خونی‌ها معمولا بر اثر کمبود ویتامین ب12و اسیدفولیک ایجاد می‌شوند.

کوچک‌شدن گلبول‌های قرمز: در نوع دیگری از کم‌خونی اندازه گلبول‌های قرمز کوچک‌تر از حد طبیعی خود می‌شود. کم‌خونی‌های ناشی از فقر‌آهن در این دسته جای می‌گیرند.

گلبول‌های قرمز در اندازه طبیعی خود هستند: بعضی کم‌خونی‌ها مربوط به اندازه گلبول‌های قرمز نیستند؛ یعنی اندازه گلبول‌های قرمز طبیعی است و این نوع کم‌خونی‌ها اغلب به‌دنبال خونریزی یا از بین‌رفتن سلول‌های خونی به‌وجود می‌آیند.

تغییر رنگ گلبول‌های قرمز: یکی دیگر از کم‌خونی‌ها مربوط به زمانی است که رنگ گلبول قرمز کاهش پیدا می‌کند.

آنمی(کم‌خونی) ناشی از تغذیه نامناسب: کم‌خونی‌های ناشی از کمبود یا فقر‌آهن، مس، اسیدفولیک و ویتامین ب12 در این دسته قرار می‌گیرند. در این نوع از کم‌خونی رنگ گلبول‌های قرمز تغییر نمی‌کند.

زمانی که مبتلا به کم‌خونی می‌شویم گلبول‌های قرمز خون کم می‌شوند

کمبود آهن 

یکی از شایع‌ترین دلایل کم‌خونی، فقر آهن است که در بعضی گروه‌های سنی بیشتر دیده می‌شود؛ مثلا زنان در دوران بارداری بیشتر در معرض ابتلا به این نوع کم‌خونی قرار می‌گیرند. 

در دوران بلوغ (به‌ویژه دختران) هم احتمال ابتلا به این نوع کم‌خونی‌ها بیشتر است. به علاوه امکان ابتلای افرادی که در سن رشد هستند به این نوع کم‌خونی زیاد است. حتی افرادی که به‌طور حرفه‌ای ورزش می‌کنند هم به‌دلیل انجام حرکات سنگین ورزشی، گلبول‌های قرمزشان از بین می‌رود و احتمال ابتلا به این نوع کم‌خونی در آنان بیشتر می‌شود.

علائم کم‌خونی

کم‌خونی اغلب به‌صورت رنگ‌پریدگی صورت یا مخاط، مانند مخاط چشم، بی‌حالی، ضعف، سرگیجه، تنگی نفس یا اختلالات خلقی ظاهر می‌شود که این علائم به‌دلیل اختلال در خون‌رسانی به ارگان‌های مختلف است. همچنین با توجه به اینکه کار گلبول‌های قرمز حمل اکسیژن به ارگان‌هاست، وقتی گلبول‌های قرمز کم می‌شوند اکسیژن کافی به ارگان‌ها نمی‌رسد و به همین دلیل نمی‌توانند به‌خوبی کارشان را انجام دهند؛ بنابراین افرادی که از این نوع کم‌خونی رنج می‌برند معمولا احساس خستگی، بی‌حالی و ضعف دارند.

منبع